أنا شاب لكن عمرى ولا ألف عام, وحيد ولكن بين ضلوعى زحام , خايف ولكن خوفى منى أنا, اخرص ولكن قلبى مَليان كلام . و عجبُه
 موقع مدونة MooD DoT

وقفت فى سكونى اتمتم بصوتى
لا طلع لى صوت ولا سِكنتْ جروحى
يعنى هو ده كان صمتى ولا ده صوت هبوطى
مانا قابلت فى حياتى اصوات كتير مزعجه
بتظلم و تجرح ولا تعرف غير الأذى
و صادفت كمان اصوات جميله حنينه
بتزرع فى القلب فرحه ولو بكلمه طيبه

بمشرط و مشى فى كل إتجاه
يمين شمال لحد ما تاه
لا عرف يعالج ولا سابه للحياه
و لما حاول يداوى بحكمه و ذكاء
تعبه زياده و آل دعاله بالشفاء
يا نفسى شيلى من جواكى الهموم
دا ربك شايف و حاسب باليوم
انا عارف و فاهم و بالعقل موزون
و لو نمت يوم و دمعى فى الجفون
أكيد عند ربى نَفسى مش هَتهون

كتبت و حرارتى عاليه حبتين
بضحك و بسأل .. ها وبعدين !؟
و أعدت افكر فـ إلى فات من سنين
إكتشفت إنى بكتب كـ المسطول كلمتين
ما كل سنه برصد و أسجل هلاوس حياتى
أعيط وادبدب على الارض كتير
و اقول زودونى سنه فوق كل السنين
و أنسىَ و الوّن من تانى أيامى
يوم لونه هادى و صافى
و يوم أشوفه مكتوم كالرمادى

ساعات بنتعشم فـ ناس بزيادة
و نفتكر إن سؤالهم مش مجرد عادة
و إننا بنفرق معاهم إن غبنا او إتنسينا
و نتوقع إن لمحونا فى مَره مكتومين
يهتموا و يحاولوا يريحونا بكلمتين
أو حتى يسألوا عن سبب التغير !؟
يمكن علشان حفظونا ساكتين
إذا كان كده .. يبئا إحنا المتأسفين

سؤال بسيط بس يحيّر
و كل مافكر أحتار فيه اكتر
و بلون واضح سألت السؤال
هى الصراحه و الوضوح..سذاجة عيال !؟
يمكن سؤالى مجرد غباوه
فى زمن المَكر فيه ذكاوه
و أقنعة الصِدق و ميل الإتزان
حتى القيم كانت ايام زمان
و إن قولت بصراحه انا إنسان وَحدان
مش حِمل خِداع دا انا فالأساس غلبان

و ده جَد ده .. ولا هِزار !؟
جالك هاتف و رمالك أفكار !؟
و قال لك تبدأ تانى نفس المشوار
مش إنت إلى بإيدك مسكت المُنشار
و قطْعت الجسور و ماخلتش إختيار
دا بنبرة صوتك منعت الحوار
و بحزم و قوة أخذت القرار
***
شايف دايما الصورة بالمقلوب
و فاكره ياعينى آل إيه إسلوب

فرحانين كُنا ولا زعلانين ..بنرسمها
مجروحين ,مظلومين وساكتين ..راسمنها
مجبورين على البُعد و الجرح كبير ..و بنلصمها
نزرع الفرحه فى قلوب المحتاجين
و معاهم بنجرى نخطفها
و سألنا الطبيب ..هانستنا كتيرعشان نعيشها !؟
أصلِ فى الدنيا دى هانشكى لمين !؟
ما هو إلى بيقدر يوجدها
و انا نفسى أعيشها بجد
و تفضل جوه الأُذِين

هى الدنيا كده بحالات
ساعات تدينا وتكفـْينا
و ساعات تُخنؤنا من سُـكات
و لو الفرح فى مره زاد
نضحك بخوف من بـُكره إلىِ جاى
لا بغدره يبكينا و يـِكسرالضحكه فينا
والآه تخلع قُلوبنا ونعيش زى الجماد
و فى العتمه نقف نصلى
يارب إحفظنا فِ ثبات
و نرجع نُـشكر على الفرحه القليله

بتمُر سنينى و مافًضلش غيرىِ
لوحدى مع نفسى و الدنيا بتلهينى
كل سََنه بيزودونى سََنه
و انا بجرى و العب و راضى بنصيبى
طريقى مرسوم بألف لون
ساعات بلون الفرح
و ساعات بلون هموم
تشوفنى بضحك بس بوشى
وانا من القلب بجد نفسى
بحب احيانا أعيش بجنون

لما خرجت بعينى بره اللوحه
قومت شوفت غلطه كبيرة مفضوحه
نسيت و رسمت من غير اللوان
فطلعت خطوطى كلها ملوحه
يمكن عشان مُخى كان تعبان ..!؟
قال يعنى الالوان ها توزن قال
ما هو بكده ها كون برضه فنان
أصلى الفن كله جنان فى جنان
وانا لسه متخرج من المرستان